Bugünü dünden yaşanılası kılan sebeplerinden birine uyanmıştım bu sabah,,
Uzun bir kahvaltının ardından telefonlarıma yağan bayramımız kutlu olsun mesajlarına uyanmış çocukluğumdaki bayramları anımsamıştım..84 yıl dilek olay dedim ülkenin içinde bulunduğu harabiyeti bir kez daha anımsayarak hafızamda..Sonra dışarı cıktım sefil zihnin kalıntılarıyla vapurla karşıya geçip Eminönü karışlaması yaptım ..aidiyet duygusu oysa ne güzel bir işlemedir insan zihninde kaygılarımızı bir kenara atıp uzun nefesler çektim kentin kokusundan çiğerlerime..
Kalabalıkları gördüğümde hep anlamlandırmaya çalışmışımdır kafamda yaşayış sebebimizi?
Oysa milyon kere geçmiştir her birimizin zihninden bu tür sorular bana niye özel olsundu değil mi? diyerek sirkeciye yürüdüm adım adım..
Şimdi özgürce yürüdüğümüz sokaklar oysaki ne büyük bedeller ödenerek alınmıştı kaç insan vermiştik bu uğurda ve vermeye devam ediyorduk.. niye özgürlük bedelleri unutuluyordu insan hafızasında ..hepimiz aynı safta yer almamışmıydık verilen savaşlarda ?
Kendim için bir günü çalmıştım işte bu düşünceler arasında…
Yaşasın CUMHURİYET nidalarında bitirirken günü;
Velhasıl bütün bu olanlardan bu yaşananlardan öğrendiğim bir şey varsa’’ sabır’’ ..
Sıkıldığınızda sağlıklı bir birey olarak bir bayrak altında özgürce yaşadığınızı düşününüz sıkıntınız dağılır..
29 ekim 2007 istanbul
.
0 yorum yazılmıştır