Geçenlerde tanıdığım dünya sızılarını düşündümde....ne çok(muş) ve ne az(mış)meğerse...
sünger misali içime çektiğim sıkıntılar,,harpden çıkmış yıkıntıları üstünde tüten bir yıkık şehir gibi
yanlız kalmalar...iç çekişler...karalanmış bir kağıdın yırtılmış köşesi gibi...
her dem gülerim ben onunla derken hayatımdan cıkarıp attıklarım..gitmelerinden sıkıntı
duymadım' da neden ; mutlu olmuştuk,,,sevinç bile duymuştuk başarılarından,
birlikte yürümüştük dağınık ve toparlanmamış gecelerde oysa......
bir bardak demli çayın yanında iyi gider diye kısır bile yapmıştık...
uykusuz sabahlara günaydın demiş..
düşündüm ....sınırlar ötesinde bile telefon açmış hatır gönül sormuştuk...
haydi kalk gidelim demiştik...türküler söyleyerek...aniden uyanmış tık telefonlarına,uykunun en tatlı yerinde..''birşeymi oldu acaba?''deyip endişe duyarak....
yarım kalmış, toparlanmamış,sızıntılar .......karın boşluğumuzda toplanan....dil'i geçmiş zamanda yaşananlar.......
insan'a en çok yakışan vefa'dır oysa...
bir bardak suda fırtınada koparabilirken ..paylaşımları anlamlı kılan VEFA
.
1 yorum yazılmıştır
Yazan:ciwciw | Tarih: 2007-11-16 22:15:59Konu: *x*x*x
ne kadar güzel yazmışsın canım benim ellerine emeğine sağlık..!
Bağlantı » »